صفحه اصلی

گوتیان

مانایی ها

لولوبیان

كاسی ها

میتانی ها

ساكنین سرزمین گوتیوم واقع در كوههای شمالی بابل بودند.آنها در زمان نرمسین یا فرمانروای دیگری از سلسله اكدی بابل بر بابلیان حمله كردند و حدود یك قرن به نام سلسله گوتی یا گوتیان فرمانروای بابل بودند .نقش برجسته معروف هورین شیخان در بالای رود دیاله از این قوم است كه بسیار شبیه نقش برجسته آنو بانی نی است.سرزمین ابتدایی گوتیان ، کوههای زاگرس بین کارون و دجله است. یك مجسمه مفرغی نیز از یكی از شاهان گوتی در همدان به دست آمده كه به اواخر هزاره دوم پ م تعلق دارد. اختلافات شدید مردم با حاكمان بین النهرین باعث شد تا مردم آن سرزمین سلطنت گوتیان ایرانی نژاد را به راحتی پذیرفتند

 

نقش برجسته هورین شیخان

 

منبع :مصاحب
و
باستان شناسی و هنر دوره تاریخی -علی اكبر سرفراز و بهمن فیروز مندی
بر اساس جداولی كه در نیپور كشف شده مقتدر ترین پادشاه گوتی آنری داپی زیر نام داشت و حكومت خود را بسیار گسترش داده است. آخرین پادشاه گوتیان به نام تیریگان پس از چهل روز سلطنت توسط اوتوهگال پادشاه شهر ارخ كشته شد. یكی از پادشاهان گوتی به نام لاسیراب از خود لوحی به جای گذاشته كه به زبان بابلی است و در آن از گوتیوم و ایشتاروسین خدایان بابل درخواست كرده تا لوح او همیشه حفظ شود. همچنین بر طبق سنت بین النهرین مقداری اسلحه برای خدای خود نذر كرده است. اما قدیمی ترین سند مكتوب در مورد گوتیان لوح سنگی نرمسین است كه به 2500 پ م تعلق دارد . در سال 1200 پ م شوتروك ماحونته شاه ایلام پس از فتح بابل این لوح را به همراه لوح همورابی به شوش منتقل كرده است. برخی نیز كتیبه سنگی آنوبانی نی را از دوره گوتیان دانسته اند
اطلس تاریخ ایران