هخامنشیان

سازندگان بنا
 

آثار تخت جمشید به دستور شاهان هخامنشی ساخته شده و درساخت آن صنعتگران و هنرمندان نقاط مختلف امپراتوری شرکت کرده اند.در جنوب ایران در شمال خلیج فارس منطقه پارس قرار دارد که مرکز حکومت هخامنشی بوده است. تخت جمشید در دشت مرودشت قرار دارد که از روزگاران کهن مهد تمدن و فرهنگهای بومی بوده است. هنر هخامنشی زاییده فرهنگ زمان هخامنشیان است و در آن سمبلهای مختلفی از هنرهای کشورهای همسایه گرفته شده است ولی نمی توان گفت هنر هخامنشی تقلیدی از آنهاست بلکه این هنر به ذات خود متکی است و پس از هخامنشیان بر کشورهای شرقی و غربی اثرات زیادی گذاشته است .در این هنر بیشتر از اضلاع گوشه دار استفاده می شود و قوس کمتر دیده می شود. در این هنر سادگی و توجه به جزییات نقش .مهمی دارد و پیام آن همواره با دوستی و صلح همراه است و خشونت در آن راهی ندارد

سازندگان تخت جمشید

ماله برنزی

 
همانطور که در قسمت لوحهای گلی مشاهده می شود سازندگان بناها حقوق دریافت می کردند و برده نبودند.پس از ترجمه لوحهای بدست آمده حقایقی فاش شد که همگان را به تعجب آورد و آنها حاکی از حقوق انسانی کارگران بودند .مثلا مهد کودک برای نگه داری بچه های کارگران تقسیم کار بین افراد بر حسب توانایی آنها، حقوق مشخص برای هر کار مدیریت و تشکیل تیمهای کاری منظم حقوق بیکاری برای کسانی که از کار افتاده بودند مرخصی زایمان برای خانمها و دیگر مواردی که نشان دهنده زندگی خوب در آن زمان دارند
سازندگان تخت جمشید
 

در نقاط مختلف بناها امضای سازندگان بنا دیده می شود که شاید نشانه ای از آنها برای محاسبه مقدار کار آنها بوده است

 
 

بر طبق نوشته های داریوش اول می دانیم که هر ملتی به چه کاری مشغول بوده است . کندن و پر کردن زمین و درست کردن خشت برای دیوارها کار مردم بابل بود.تیرهای چوبی از لبنان به آشور می آمد مردم آشور آنها را به بابل می رساندنداز بابل ویدم کاریه و ایونیه آنها را به پارس می آوردند.نوعی درخت یاکا از کرمان و بلخ آورده می شد. طلا از سارد و بلخ می آمد لاجورد از سغد و فیروزه از خراسان نقره و آبنوس هم از مصر آورده می شد. زیور دیوارها ار ایونیه و عاج از حبشه وآراخوزیه می آمد سنگ ستونها از ایلام می آمد و از سنگهای کوههای اطراف هم استفاده می شد.سنگبران از سارد و یونان و زرگران مادی و مصری بودند. درودگران از سارد و مصر و پختن آجر بر عهده مردم بابل بود مادی هاو مصری ها نیز دیوارها را می آراستند.

البته این مطالب در مورد کاخ آپادانای شوش است ولی حتما در تخت جمشید نیز همینگونه بوده . بریدن سنگها به این نحو بوده که سوراخی در سنگها ایجاد می کردند و درون آن سوراخها الوار چوب قرار می دادند و الوارها را خیس می کردند. انبساط الوارها باعث فشار به سنگ می شده و سنگها ترک می خوردند و با چیدن الوارها در یک خط سنگ خیلی صاف بریده می شد. سنگها را احتمالا توسط چوبهای گردی که کار چرخ را می کرد به روی صفه می آوردند و در آنجا شکل می دادند. پس از اتمام حجاری روی آنرا با ماده ای متشکل از روغن و شن و دیگر مواد می سابیدندتا براق شود

بالا بردن سنگهای سنگین چند تنی توسط قرقره انجام می شده و قرقره ای نیز در تخت جمشید یافت شده است احتمال استفاده از داربست و قرقره بیشتر از استفاده از تپه خاک می باشد

سازندگان تخت جمشید


تصاویر : حمید صدقی نژاد - میلاد زنده نام

 
تخت جمشید
اطلس تاریخ ایران